Manet

  • ur. 1832
  • zm. 1883
  • narodowość: Francja

Manet Edouard (1832-1883), malarz francuski. Działał w Paryżu, był jednym z czołowych XIX-wiecznych artystów francuskich. Buntując się przeciwko tradycji akademickiej, stworzył wyrazisty i naturalny styl realistyczny. Urodził się w Paryżu. Uczył się u malarza obrazów historycznych, Thomasa Couture'a, czerpiąc inspirację z twórczości Goyi i Velázqueza, a także Courberta. Pierwszy obraz, wysłany przez niego do Salonu, Pijący absynt 1859, został odrzucony, co zapoczątkowało długą serię kolejnych, sensacyjnych odrzuceń. Udało mu się w błyskotliwy sposób podjąć we współczesnej formie tematy starych mistrzów, w dwóch głośnych dziełach z lat 1860.: w Śniadaniu na trawie 1863 (nawiązującym w nowoczesny sposób do obrazu Giogrgione'a Concert Champetre) oraz w Olimpii 1865 (przeniesionej do współczesności Wenus Tycjana). Jednak oba obrazy (znajdujące się obecnie w Musée d'Orsay w Paryżu) zostały źle zrozumiane, a ukazana na nich niekonwencjonalna nagość wywołała skandal. Śniadanie na trawie, wystawione w 1863 w Salonie Odrzuconych, stało się symbolem buntu przeciwko akademickim i filisterskim uprzedzeniom, a Manet, choć nie był z natury buntownikiem, znalazł się w centrum grupy młodszych artystów, których spotkania w CaféGuerbois okazały się gruntem dla narodzin impresjonizmu. Z politycznych raczej, niż estetycznych powodów, jego Rozstrzelanie cesarza Maksymiliana 1867 (istnieją cztery wersje tego obrazu - w Bostonie, Mannheim, Kopenhadze, oraz w National Gallery, gdzie znajdują się fragmenty drugiej wersji) zostało wykluczone ze zorganizowanej w 1867 wystawy prac artysty. Po wojnie francusko-pruskiej, w której służył jako oficer w Gwardii Narodowej, zajął się malarstwem plein-air, pod wpływem Moneta i Berthe Morisot, jego uczennicy i szwagierki. W 1875 pracował wraz z Monetem i Renoirem w Argenteuil, jednak zrezygnował z wystawiania swych prac na wystawach impresjonistów. Barwy, którymi się posługiwał, nabrały świeżości, choć jego impresjonizm przejawiał się raczej w żywości pierwszego szkicu, niż w systematycznym podziale barw. W jego późniejszej twórczości pojawia się często temat kabaretu i jego bywalców (podobnie jak w twórczości Degasa), czego przykład stanowi obraz Bon Bock, sukces Maneta z 1873, po którym artysta namalował jeszcze Służącą z kuflami 1878-79 oraz słynne arcydzieło Bar w Folies-Bergére 1882 (Courtland Institute Gallery, Londyn), namalowane po pierwszym ataku śmiertelnej choroby.

Galeria obrazów Manet

Manet - Pochylona kochanka BauldaireaManet - Chłopiec z naczyniemManet - Chłopiec z wisniamiManet - Chrystus z aniołamiManet - Koncert w TuileriesManet - Der Fliederstraub in 1882Manet - PiknikManet - Mille Victorine w kostiumie z EspadyManet - OlimpiaManet - Portret Victoriny Meurent

Inni artyści

  1. Maillol (1861 - 1944)
  2. Majewski (1936 - )
  3. Malewicz (1878 - 1935)
  4. Manet (1832 - 1883)
  5. Mantegna (1431 - 1506)
  6. Marc (1880 - 1916)
  7. Marconi (1826 - 1864)

Menu Galerii

Indeks Artystów